كلمه [ يجبى ] به صيغه مجهول بوده و به معناى [ يعطى ] مىباشد . و مقصود از [ الولد الاكبر ] اين است كه اگر فرزندان ميّت متعدد بودند به ذكورى كه از تمام بزرگتر است حبوه را مىدهند و در صورتى كه اولاد ارشد او مؤنث بوده و ذكور از نظر سن كوچكتر باشد حبوه را بذكور اختصاص مىدهند . لازم بتذكر است كه اعطاء حبوه به فرزند ذكور ارشد يا مطلق مذكر ولو از دختران كوچكتر باشد زائد و علاوه بر سهم ارثى است كه به او مىدهند يعنى وى علاوه بر حظّ و نصيبى كه با ورّاث ديگر در آن شريك است حبوه را نيز مستحق مىباشد بطوريكه در آن احدى از ورّاث شريك با او نيست . سپس مىفرماين : اعطاء حبوه به وى از مختصّات علماء اماميّه بوده و اهل خلاف به آن معتقد نيستند و مدرك فقهاء در اين حكم روايات بسيارى است كه از حضرات ذوات مقدّسه ائمه هدى سلام اللّه عليهم اجمعين وارد شده . مختار شارح ( ره ) در استحباب يا استحقاق حبوه مرحوم شارح مىفرماين : اظهر نزد ما اين است كه اعطاء حبوه به فرزند ارشد از باب اينست كه وى مستحق آن بوده و ديگرى در آن حقّ و حظّى ندارد . ولى برخى از فقهاء آن را بر سبيل استحباب دانسته‌اند . و در اخبار اين باب روايات و احاديثى وارد شده كه دلالت بر